Masterclass Aardappelpuree

Aardappelpuree is een van die klassieke gerechten die iedereen wel eens maakt, maar die met een beetje extra kennis naar een hoger niveau getild kan worden. In deze masterclass  aardappelpuree bespreek ik het verschil tussen bloemige en vastkokende aardappelen en geef tips over welke soorten je het best kunt kiezen. Of je nu een romige, luchtige puree wilt of een variant met wat meer bite. In deze masterclass aardappelpuree lees je het.

Het verschil tussen bloemige en vastkokende aardappelen

Aardappelen lijken misschien allemaal hetzelfde, maar er zit een wereld van verschil in hun structuur en toepassing. Het draait allemaal om het zetmeelgehalte.

Bloemige aardappelen, ook wel kruimige of afkokers genoemd, bevatten veel zetmeel. Hierdoor vallen ze tijdens het koken een beetje uit elkaar, wat ze ideaal maakt voor gerechten waar je een zachte stuctuur wilt, zoals puree, friet of stamppot

Vastkokende aardappelen hebben minder zetmeel en een fijnere structuur. Ze houden hun vorm na het koken en blijven stevig, wat ze perfect maakt voor salades, gebakken aardappelen of gerechten waar je beet wilt houden. Ze zijn rijker van smaak, maar minder geschikt voor een gladde puree omdat ze niet zo makkelijk uit elkaar vallen.  Kort samengevat: bloemig voor zacht en kruimig, vastkokend voor stevig en vormvast.

Voor de beste aardappelpuree kies je bloemige aardappelen. Populaire soorten in zijn Bintje, Doré, Eigenheimer, Bildtstar, Excelsior, Turbo, Première, Frieslander, Santé, Irene en Resonant. Deze vallen mooi uit elkaar en geven een luchtige, romige puree.     

Als je vastkokende aardappelen wilt gebruiken, ga dan voor soorten zoals Nicola of Ratte. Deze zijn minder ideaal voor puree maar kunnen een interessante, stevigere variant opleveren. 

Recept 1: Klassieke aardappelpuree met bloemige aardappelen

Ingrediënten: 1 kg bloemige aardappelen (bijv. Bintje of Doré), 100 ml melk, 150 gr boter, 1 el slagroom, Zout en peper naar smaak, snufje nootmuskaat

Schil de aardappelen en snijd ze in gelijke stukken. Spoel ze af onder koud water.Doe de aardappelen in een pan met koud water en een snufje zout. Zorg er voor dat de aardappelen net niet onder water staan. 

Breng aan de kook en laat 15-20 minuten zachtjes doorkoken tot ze zacht zijn (prik met een vork om te checken). Laat je het gas te hoog dan zullen de aardappelen in de pan tot moes koken en vol water zitten. 

Giet de aardappelen af en laat even uitdampen in de pan om overtollig vocht kwijt te raken. Verwarm de melk in een apart pannetje (niet koken!). Stamp de aardappelen fijn met een pureestamper. Voeg de boter in klontjes toe en roer goed door met de garde. Ik gebruik hiervoor een Deense garde. Giet geleidelijk de warme melk en de slagroom erbij terwijl je blijft stampen tot een gladde puree. Wil je een fijnere puree, dan kan je de puree nog door een passeerzeef halen. Breng op smaak met zout, peper en nootmuskaat.
Tip: Gebruik geen blender of mixer want dat maakt de puree plakkerig door het zetmeel.   

Recept 2: Aardappelpuree met vastkokende aardappelen

Vastkokende aardappelen geven een puree met meer bite – niet helemaal glad, maar wel smaakvol en stevig. Voor 4 personen.

Ingrediënten: 1 kg vastkokende aardappelen (bijv. Nicola of Ratte), 100ml melk, 200 gr boter, 1 el slagroom, Zout en peper naar smaak

Schil de aardappelen en snijd in gelijke stukken. Spoel af. Kook in gezouten water gedurende 20-25 minuten tot ze gaar zijn. Vastkokende aardappelen moeten wat langer  koken dan bloemige. Zorg er daarom voor dat de aardappelen ongeveer 1 cm onder water staan. Giet af en laat uitdampen. Verwarm de melk, Stamp de aardappelen – het wordt niet helemaal glad, maar dat is de charme! Voeg boter toe en roer. Voeg de warme melk en de slagroom toe en roer met de (Deense) garde verder tot een smeuïge massa. Breng op smaak met zout en peper. Roer eventueel gehakte kruiden erdoor voor frisheid.
Tip: Als het te klonterig is, kun je een beetje meer melk toevoegen.

Met deze masterclass aardappelpuree kun je voortaan de perfecte puree maken, afgestemd op je aardappelkeuze. Experimenteer en deel je resultaten in de reacties.

Oma’s schort

Het belangrijkste gebruik van oma’s schort was om de jurk eronder te beschermen, maar daarbovenop werd het gebruikt als handschoen om een hete pan uit de oven te halen; het was prachtig om de tranen van kinderen weg te vegen, en bij bepaalde gelegenheden, om vieze gezichtjes schoon te maken.

Wanneer er bezoekers kwamen, diende het schort als schuilplaats voor verlegen kinderen; en als het koud weer was, pakte oma haar armen er mee in.

Vanuit de moestuin werd het gebruikt als mand voor veel groenten. Nadat de erwten waren geoogst, kwamen de kool aan de beurt. Aan het einde van het seizoen werd het gebruikt om appels uit de boom te verzamelen.

Als er onverwacht bezoekers kwamen, was het verrassend om te zien hoe snel dit oude schort het stof kon laten verdwijnen. Bij het serveren van het eten ging oma naar de stoep en zwaaide met haar schort en de mannen op het veld wisten zodra ze moesten eten.

Oma gebruikte het ook om de appeltaart te leggen die net uit de oven kwam op de vensterbank zodat het afkoelde, terwijl haar kleindochter het daar nu neerzet om te ontdooien. Het zal jaren duren voordat iemand iets uitvindt dat het Oma’s schort kan vervangen dat voor zoveel dingen gebruikt werd.

Bron onbekend

Oma’s appeltaart

Ingrediënten
Voor het deeg: 300 g patentbloem, 200 g koude boter, 150 g witte basterdsuiker, 1 ei, Snufje zout

Voor de vulling:
1 kg appels, 50 g suiker, 2 tl kaneel, 50 g rozijnen (geweld in lauw water), 25 g custardpoeder, sap van een halve citroen.

Aan de slag: Oma’s appeltaart

Meng bloem, basterdsuiker en zout in een kom. Voeg de koude boter toe en wrijf met je vingertoppen tot een kruimelig deeg. Klop het ei los, voeg ¾ ervan toe aan het deeg (bewaar de rest voor bestrijken). Kneed kort tot een samenhangend deeg. Voeg eventueel 1 el koud water toe als het te droog is. Wikkel het deeg in vershoudfolie en laat 30 minuten rusten in de koelkast.

Schil de appels, verwijder het klokhuis en snijd in dunne schijfjes of blokjes. Meng de appels in een kom met suiker, kaneel, custardpoeder, citroensap en uitgelekte rozijnen.

 Vet de springvorm in en bestuif licht met bloem. Rol 2/3 van het deeg uit op een bebloemd oppervlak tot een cirkel van ca. 30 cm. Bekleed de springvorm (bodem en randen) met het deeg.

Schep de appelvulling in de vorm en druk licht aan. Rol de rest van het deeg uit en snijd in repen van 1-1,5 cm breed. Leg deze in een ruitpatroon over de vulling. Vouw de randen van het deeg iets over de repen en druk aan.

Klop het overgebleven ei met 1 el melk of water en bestrijk de deegrepen en rand ermee. Bak de taart in het midden van de oven in 60-70 minuten goudbruin en gaar. Laat de taart afkoelen in de vorm.

Oma’s appeltaart, verse appels
Oma’s appeltaart, verse appels

Griekse Ravani-Basbousa

Ravani en Basbousa zijn beiden semolinacake (griesmeelcake) Vermoedelijk ontstaan in de 16e eeuw in het Ottomaanse Rijk. De Griekse Ravani is meer een “Europese” Ottomaanse cakevariant, terwijl basbousa een Arabische aanpassing is met een eenvoudiger, steviger structuur. Nu vind ik de recepten van beide aantrekkelijk om te maken én te eten. Wat nu als ik de Griekse en de Arabische varianten combineer in één recept? Met een lichte voorkeur voor het Griekse: Griekse Ravani-Basbousa.

Ingrediënten
Voor de cake: 100 g griesmeel (fijn), 50 g bloem, 50 g amandelmeel, 100 g suiker, 2 grote eieren, 100 ml Griekse yoghurt, 50 ml olijfolie, 1 tl bakpoeder, 1 tl vanille-extract, Schil van 1 biologische sinaasappel, Schil van 1 biologische citroen, Snufje zout

Voor de siroop: 200 ml water, 150 g suiker, 100 g Griekse honing, sap van 1 sinaasappel, sap van 1/2 citroen, 1 kaneelstokje, 2 kruidnagels, 2 el rozenwater (optioneel, voor een lichte bloemige toets)

Voor garnering: 30 g gehakte amandelen (geroosterd), 1 tl kaneelpoeder, Extra honing om te besprenkelen

Aan de slag: Griekse Ravani-Basbousa

Heb je kleine ovenvaste schaaltjes dan kan je eenpersoons Ravani-Basbousa cakejes maken.

Het deeg

Klop in een grote kom de eieren en suiker tot een luchtig en bleek mengsel (ca. 3 minuten met een mixer). Voeg de Griekse yoghurt, olijfolie, vanille-extract, sinaasappelschil en citroenschil toe en meng goed.

Zeef de bloem, griesmeel, gemalen amandelen, bakpoeder en zout samen. Spatel dit droge mengsel voorzichtig door het natte mengsel tot het net gemengd is.  Vet een kleine bakvorm (ca. 20×20 cm) in en bekleed met bakpapier. Giet het beslag in de bakvorm en strijk de bovenkant glad.


Verwarm de oven voor op 180°C.. Bak de cake in de voorverwarmde oven voor 30-35 minuten, of tot een prikker schoon uit het midden komt en de bovenkant goudbruin is.

De siroop

Terwijl de cake bakt, voeg water, suiker, honing, kaneelstokje en kruidnagels toe in een kleine pan. Breng aan de kook en laat 5-7 minuten sudderen tot de siroop iets indikt. Haal van het vuur, verwijder het kaneelstokje en de kruidnagels, en roer het sinaasappelsap, citroensap en eventueel rozenwater erdoor. Laat de siroop afkoelen tot lauwwarm.

Zodra de cake uit de oven komt, prik je met een prikker kleine gaatjes in de bovenkant. Giet de lauwwarme siroop langzaam over de warme cake, zodat deze goed wordt opgenomen. Laat de cake minstens een uur rusten om de siroop volledig te absorberen.

Snijd de cake in vierkante of ruitvormige stukken. Bestrooi met gehakte amandelen en eventueel een snufje kaneel. Besprenkel met een beetje extra honing voor een mooie glans.

Serveer de Griekse Ravani-Basbousa op kamertemperatuur met een bolletje vanille-ijs voor een extra Griekse touch.

Quiche met vijgen en feta

Ongeveer 33 jaar geleden plantte VL een vijgenboompje. Zo’n 50 cm hoog struikje. Bij de verhuizing van Amsterdam naar Zaandam werd het inmiddels 1,5 meter hoge boompje herplant in de huidige tuin. Het boompje had het erg naar zijn/haar zin en groeide tegen de klippen op. Uiteindelijk is de boom in 28 jaar zo’n zeven meter hoog geworden.

Er gingen geluiden dat deze boom de hoogste vijgenboom van Nederland was. We hebben het nooit nagemeten. De boom was toentertijd een bezienswaardigheid. Een artikel met foto in het blad ‘Tuinieren’ was de beloning voor de goede zorgen.

Inmiddels is de boom gesnoeid en een stuk lager. Het was niet heel handig om zo’n hoge boom te hebben. Vogels hadden meer vijgen om van te snoepen dan wij konden oogsten op die hoogte. Ondanks de slimme hulpmiddelen om ook hoog zo veel mogelijk te plukken.

Maar ja, wat doe je met een jaarlijkse oogst van ongeveer 35 kilo? Vijgenjam, vijgentaart, vijgen met ijs, Quiche met vijgen en feta., vijgen drogen in de voedseldroger. We deden en doen het allemaal. Maar 35 kilo is wel heel veel. Dan maar een berichtje in de buurtapp om het weg te geven.

Dit keer een recept voor een mini quiche met vijgen en feta als dessert of lunchgerecht. Met deze mini quiches kunnen we rekening houden met de voorkeuren voor de verschillende gezinsleden. Voor de mini’s kan je terracotta ovenschaaltjes gebruiken, zoals crème brulee-bakjes of een muffinvorm.


Ingrediënten voor één mini quiche: 1 plakje bladerdeeg, 1 verse vijg, 20 gr feta, 1 ei, 1 el slagroom, zout, peper, verse tijm, tl honing, sjalotje, wat ghee

Aan de slag met mini quiche met vijgen en feta

  1. Verwarm de oven voor op 180 graden.
    Vet het ovenschaaltje in met boter en een plakje bladerdeeg in het schaaltje en druk deze goed in de vorm. Prik met een vork een paar gaatjes in de bodem van het bladerdeeg.
  2. Maak van het deeg wat over de rand komt een opstaand randje. 
  3. Pel het sjalotje en snipper deze fijn. Fruit de ui-snippers op laag vuur met een beetje ghee zachtjes aan. Hak de tijmblaadjes fijn.
  4. Klop het ei, slagroom, tijmblaadjes en een snufje zout en peper los. Verdeel ui-snippers naar smaak over de mini quiche en schenk hier het eiermengsel op. Was de vijg en snijdt het in vier partjes. Leg de vijgenpartjes in de quiche en verkruimel de feta er over. Bak de mini quiche in ca. 15 tot 20  minuten goudbruin en gaar. Haal de mini quiche uit de oven en verdeel er wat honing over. Bestrooi met tijm en serveer direct.

Nacho snack uit de oven

Zomer. Terrasweertje, dus met het gezin op het terras. Ieder een cocktail. Onze jongste heeft al langere tijd de wens om een Mexicaanse nacho snack uit de oven te proberen. Nu is het de tijd er voor dus wordt het Nacho snack uit de oven bestellen. Wat ons opviel was dat alleen aan de bovenkant de bosui, Guacamole en andere lekkernijen boven op de nacho chips lagen. Eenmaal door deze laag heen gegeten, bleven de kale nacho chips over. Dat gaan we anders doen.

Eenmaal thuis horen we van hem ‘moeten we vaker maken’. Wat we op het terras aten was het recept van het restaurant. Dat moet niet moeilijk te maken te zijn, alhoewel ons maaksel niet helemaal zal smaken als toen. We gaan het avontuur aan.

Ingrediënten: 200 gr nacho chips naturel, 1 rode paprika, 1 grote ui, 2 groene jalapeno, 1 bosje bosui, 125 ml zure room, 125 gr guacamole, 125 gr Salsa, 200 gr gesnipperde kaas

Aan de slag met nacho snack uit de oven

Pel de ui en snijdt deze in halve ringen. De paprika wordt na gewassen te zijn in dunne reepjes gesneden. De bosui en pepertjes in dunne ringetjes. De oven voorverwarmen op 200 graden.

We gaan in laagjes werken. Dat wil zeggen dat eerst de helft van de nacho chips in de overschaal, dan de helft van de uiringen, bosui en peperringetjes, paprikareepjes en de gesnipperde kaas er over verdeeld.

Dan weer de helft van de nacho chips en de rest van de uiringen, bosui, peperringetjes, paprikareepjes en de gesnipperde kaas keurig verdelen. Dan kan de ovenschaal voor een minuut of 10 op 200 graden de oven in. Zodra de kaas gesmolten is, is de nacho snack uit de oven klaar. De zure room, guacamole en salsa kunnen in bakjes bij de nacho snack geserveerd worden. Of op een creatieve wijze over de nacho’s gedaan worden. Dit laatste heeft onze voorkeur.

Simpele tomatensalade

Het is zomer. Dan is bij ons de salade-periode aangebroken. Bijvoorbeeld met deze simpele tomatensalade.

In veel salades gebruiken we mini Romatomaatjes. In sommige winkels zie je deze tomaatjes liggen als mini pruimto,aatjes of als pomodori. Hoewel de namen soms door elkaar gebruikt worden, verwijzen ze allemaal naar tomaten van het pruimtype, met een kenmerkende vorm en smaak.

De mini’s  hebben een bijzondere langwerpige vorm met als kenmerk stevig vruchtvlees en een heldere oranje tot dieprode kleur. De mini’s hebben een volle smaak en zijn superlekker voor in salades, maar ook om te grillen of bakken.

Ingrediënten: 20 mini Romatomaatjes, 1 grote ui, 1 grote bol soloknoflook, 3 el olijfolie, 4 el witte wijnazijn en ongeveer 20 blaadjes verse basilicum.

Aan de slag met simpele tomatensalade


Omdat het warm weer is beperken we ons in de handelingen. De bereiding van dit gerecht duurt precies één glas koele rosé of een glas retsina. De ui en knoflook worden gepeld en heel fijn gesnipperd. De tomaatjes worden in halfjes gesneden. De gesneden en gesnipperde ingrediënten in een ruime schaal en worden nauwkeurig door elkaar gemengd.

Dan volgen de olijfolie en de witte wijnazijn. Dit weer flink door elkaar scheppen. De verse blaadjes basilicum in stukjes knippen en verdelen over de salade. De schaal afgedekt voor een half uur in de koelkast om de smaken goed tot hun recht te laten komen. De salade is een fris bijgerecht, maar kan ook als hoofdgerecht dienen. Wij aten de simpele tomatensalade gecombineerd met in de pan gebraden Jodenhaas (Diamanthaas).

Simpele tomatensalade
Simpele tomatensalade

Bouyiourdi, feta fourno met tomaat

Bouyiourdi (spreek uit: boo-jour-di, met een zachte ‘b’) is een klassiek Griekse voorgerecht dat vaak naast andere lekkernijen zoals tzatziki of dolmades staat. Dit gerecht komt uit Thessaloniki. De naam komt trouwens van het Turkse woord buyurdu, wat ‘geordend’ betekent. Bouyiourdi, feta fourno met tomaat

Ingrediënten: 200 gr feta, 2 tomaten, 1 rode paprika, 1 tl Griekse kruiden, 4 el olijfolie, 2 bolletjes soloknoflook.

We wijken af van het oorspronkelijke gerecht door knoflook er in te verwerken. Ook gebruiken we Griekse kruidenmix. De paprika wordt -na gewassen te zijn- in blokjes gesneden. De knoflook pellen en fijn snipperen. De tomaten worden in dunne plakjes gesneden.

Verwarm de oven voor op 140 graden. In een kleine ovenschaal wordt eerst de helft van de feta in brokjes verkruimeld. Daarop komt een laagje gesnipperde knoflook. Meng de overgebleven feta met de paprikablokjes en Griekse kruidenmix en verdeel deze over het knoflook-laagje. Daarop komen de blokjes tomaat. Besprenkel het geheel ruim met olijfolie.

De ovenschaal gaat voor ongeveer een uur in de oven tot de bovenkant lichtbruin is en de paprika zacht. Het is zaak om de Bouyiourdi, feta fourno met tomaat goed warm op te dienen en te eten. Lekker met stokbrood of pitabroodjes.

Frisse bietensalade met feta

Het is een warme benauwde dag. Op een warme dag, zoals deze is een bietensalade met feta en gekleurde bieten een uitstekende keuze! De zoete, aardse smaak van bieten – vooral als je een mix van rode, gele en chioggia-bieten gebruikt – brengt een fris en kleurrijk gerecht op tafel; Frisse bietensalade met feta.

Ingrediënten: 500 gr gekookte rode biet, 100 gr feta, 40 gr rucola, 2 el pijnboompitten, 1 el balsamico azijn, 2 tl honing, 30 ml olijfolie, 1 ui, 1 kneep citroensap (optioneel 1 friszure appel*)

Aan de slag met Frisse bietensalade met feta

Eerst maar eens de dressing in orde maken. Ik meng in een schaaltje de balsamico azijn met de honing, citroensap en olijfolie. De pijnboompitten op een laag vuur roosteren in de koekenpan.
De ui pellen en fijn snipperen. De rode biet (en appel*) in blokjes snijden en in een ruime schaal deponeren. De dressing over de bietjes gieten en goed mengen. Dan de feta in grove stukjes over het bietenmengsel kruimelen.

Als de pijnboompitten lichtbruin geroosterd zijn gaan deze in een schaaltje voor op tafel. Ieder kan dan naar smaak en behoefte de pijnboompitten op het bord toevoegen. Bij het serveren eerst wat rucola op het bord leggen en dan de frisse bietensalade met feta er op leggen.

Om een feestelijke bietensalade te maken kan je gekleurde (chioggia) bieten combineren met rode biet. De rauwe bieten moeten dan nog wel gekookt worden.

Gestoofde sperziebonen

Regelmatig komen we bij Boer Jan op de boerderij. Het zijn warme dagen met temperaturen rond de 32 graden en vrolijk brandende zon. Jan heeft een kleine kudde koeien. Op verschillende plekken in de koeienweide heeft Jan schaduwplekken gemaakt, zodat de koeien in de schaduw kunnen liggen of staan. Wat doen die beesten? Die gaan midden in de weide op een kluitje liggen in de volle zon! Soms gaat er een of twee richting schaduw voor een tijdje. Vaak liggen de koeien echter gezellig bijeen in de zon. Kennelijk kiezen koeien wat het best bij hen past. Vandaag maken we gestoofde sperziebonen.

Ingrediënten: 700 gr sperziebonen, 1 el ghee, 1 tomaat, 1 grote ui, 1 bol soloknoflook, 1 el tomatenpuree, 2 tl gemberpoeder, 1/2 tl bouillonpoeder, zout en peper naar smaak.

Aan de slag met gestoofde sperziebonen

Zoals gebruikelijk begin ik met het voorbereidende werk. De sperziebonen afhalen; de puntjes er af knakken, de draad er uit en door midden. De ui en knoflook pellen en heel fijn hakken. De tomaat in plakken snijden en ook zo klein mogelijk hakken.

In de wok gaat de ghee om flink heet te worden. Heeft de ghee de juiste temperatuur dan gaan de ui en knoflook in de pan. Zijn deze glazig dan de tomaat toevoegen en een paar minuten mee bakken.

De volgende stap is het toevoegen van de sperziebonen, tomatenpuree en de kruiden. De sperziebonen mee bakken tot de bonen verkleuren. Dan zoveel water toevoegen dat de bonen net onder staan. Het vuur kan laag en de inhoud van de pan kan 1,5 uur pruttelen. Af en toe roeren en kijken of er voldoende vocht in de pan is. De bonen mogen niet boven het vocht uit komen.

Na 1,5 uur stoven kunnen we spreken van heerlijke gestoofde sperziebonen. We combineren gestoofde sperziebonen vaak met onze versie van honing soja kip.

Gnocchi Caprese met Pesto en Geroosterde Tomaat

Gnocchi Caprese met Pesto en Geroosterde Tomaat. Zomerse lauwwarme salade.

De tekst wordt verder uitgewerkt

Ingrediënten:

  •  800 g verse gnocchi,
  • 300 gr mini Romatomaatjes,
  • 150 g buffelmozzarella,
  • 1,2 el groene pesto,
  • 1 el ghee,
  • 1 tl balsamico-creme,
  • 15 verse basilicumblaadjes,
  • zout en zwarte peper naar smaak,
  • 2 el geroosterde pijnboompitten.

Aan de slag met Gnocchi Caprese met Pesto en Geroosterde Tomaat

Knip de mozzarella en de basilicumblaadjes in stukjes. De tomaatjes worden gehalveerd. De pijnboompitten worden op laag vuur geroosterd.

Verwarm de oven voor op 200°C. Bekleed de bakplaat met bakpapier. Leg de tomaatjes op de bakplaat, besprenkel met 1 el olijfolie, zout en peper. Rooster 15-20 minuten tot ze zacht en licht gekarameliseerd zijn.

Kook ondertussen de gnocchi in gezouten water, tot ze gaan drijven. Giet ze af en meng met 1 el olijfolie om plakken te voorkomen. Meng in een grote kom de warme gnocchi met de pesto tot deze goed bedekt zijn. Voeg de geroosterde tomaten en mozzarella toe. Schep voorzichtig om.

Garneer het gerecht met basilicumblaadjes, pijnboompitten en wat balsamico-creme. Serveer de Gnocchi Caprese met Pesto en Geroosterde Tomaat warm of lauwwarm.

error: Het is niet toegestaan deze tekst te kopiëren
Geverifieerd door ExactMetrics