Zeeuws spek volgens ouderwets recept

Onlangs kochten we een stukje Zeeuws spek bij onze vaste slager. VL is niet zo enthousiast op varkensvlees, maar een klein stukje wil wel lukken. Wat een verrassing toen zij een plakje proefde. Het deed haar herinneren aan vroeger tijden, aan haar oma. Zij is zich nooit bewust geweest dat zij daar Zeeuws spek heeft gegeten. Dat was Zeeuws spek volgens ouderwets recept

Waarom heet het Zeeuws spek? Wat is de oorsprong en geschiedenis er van? De oorsprong gaat terug tot de middeleeuwen, toen Zeeuwse boeren en slagers buikspek van varkens verwerkten als een duurzame voedselbron. Zeeland is een delta-gebied en zoute gronden met beperkte landbouw. De varkenshouderij bloeide door de nabijheid van zee en handel. Rond de 16e – 17e eeuw, de tijd van huisslachtingen was spek een belangrijk onderdeel van de wintervoorraad. Historische recepten uit de 18e eeuw vermelden kruiden die via de VOC-handel binnenkwamen. 

Het doorregen buikspek zonder zwoerd werd traditioneel gepekeld met zout, peper, laurier, kruidnagel en foelie, en vervolgens zachtjes gaargekookt of gerookt om het houdbaar te maken. Ik probeer Zeeuws spek  te maken volgens een recept van rond 1700. Aangezien ik geen rookkast heb, smokkel ik wat door gerookte paprikapoeder toe te voegen voor de rooksmaak.

Ingrediënten: 1 kg buikspek zonder zwoerd,  20 g Keltisch zeezout, 1 tl versgemalen zwarte peper, 4 laurierbladeren, 2 el grove Zeeuwse mosterd, 5 kruidnagels, 1 tl gerookte paprikapoeder 

Aan de slag: Zeeuws spek volgens ouderwets recept


Prik in het buikspek veel gaatjes met een vork. Meng in een ruime kom het Keltisch zeezout, peper, verkruimelde laurierbladeren en gerookte paprikapoeder. Wrijf het buikspek grondig in met dit mengsel. Smeer de mosterd eroverheen voor extra smaak.

Leg het spek in een afsluitbare bak, en laat het 24 uur in de koelkast pekelen. Draai het na twaalf uur om voor gelijkmatige verdeling. Door het zo te doen boots ik de ouderwetse droge pekeling na. Haal het spek uit de pekel en spoel het af onder koud water om overtollig zout te verwijderen. Dep het dan droog met keukenpapier. 

Als je het spek in de oven wilt bereiden verwarm dan de oven voor op 80 graden C. Gaar buikspek heeft een kerntemperatuur van ongeveer 70 tot 85 graden C. Ik kook het spek ouderwets in water met wat laurierblaadjes voor ongeveer 2 uur. Het water moet zeer zachtjes pruttelen.

Voor de liefhebber van krokant kan het Zeeuwse spek voor een minuut of 10 op 200 graden in de oven. Ik houd het bij het 17e eeuwse koken.

Eenmaal gaar kan het spek afkoelen en daarna rusten in de koelkast. Snijd in dunne plakken voor gebruik. Zeeuws spek is lekker op brood, op roggebrood bij erwtensoep en in stamppotten. 

Pittiger dan dit recept is Walchers Gilde Spek of de meer hedendaagse versie van Zeeuws Spek.

Masterclass Roma mini tomaatjes inmaken

Roma Mini tomaatjes inmaken, het is makkelijk maar je moet wel weten hoe en wat te doen. Er zijn meerdere manieren om tot een goed resultaat te komen. Ik heb gekozen voor een eenvoudig recept voor deze Masterclass Roma mini tomaatjes inmaken.

Ingrediënten (voor ± 500–600 ml pot): 400 g Roma-minitomaatjes (vers, stevig en onbeschadigd),1 flinke tl dillezaad, 1 tl zwarte peperkorrels (heel), 1 tl gele mosterdzaad, 2 laurierblaadjes (droog of vers) optioneel: 1 klein teentje knoflook (gepeld en licht gekneusd), 1/2 sjalotje of een paar dunne ringetjes rode ui

Voor het inmaakmengsel: 275 ml natuurazijn 5-7%, 225 ml water, 125 g honing,1 tl Keltisch zeezout

Aan de slag: Masterclas Roma mini tomaatjes inmaken

Was de tomaatjes voorzichtig en overgiet ze in een vergiet met heet water. Prik dan met een dunne satéprikker elk tomaatje 2-3 keer in (zodat ze niet barsten en het vocht goed intrekt).

Doe in een steelpan 300 ml azijn, 250 ml water, 125 g honing en 1 tl zout. Voeg dan de kruiden toe en breng het mengsel aan de kook. Laat het zachtjes koken tot honing en zout volledig zijn opgelost. Proef even: het moet pittig zoet-zuur zijn. Zorg ervoor dat het mengsel en de gesteriliseerde pot met deksel gelijktijdig klaar zijn.

Ik zet altijd de te gebruiken pot de avond tevoren in de afwasmachine op het heetste programma. De dag van het inmaken zet ik de pot in de koude oven en verwarm de oven op 150 graden. Daarna laat ik de pot voor 15 minuten op 150 graden steriliseren. De deksel zet ik voor 15 minuten in kokend water. Als de tijd voorbij is haal ik de deksel met een tang uit het water en leg deze te drogen op een schone theedoek. De pot met een kooktang uit de oven op de schone theedoek. Raak niet de hals van de pot of de binnenkant van de deksel aan. Deze zijn gesteriliseerd!

Stop de tomaatjes in de hete pot. Schudt even voorzichtig zodat de tomaatjes netjes verdeeld zijn. Giet dan het kokend hete vocht tot ongeveer 1,5cm onder de rand over de tomaatjes. Tik een paar keer met de pot voorzichtig op het aanrecht om luchtbellen te verwijderen. Gebruik een dubbelgevouwen theedoek of een houten snijplank hiervoor. Veeg de rand schoon met een stukje keukenpapier met azijn.

Dan moet de pot afkoelen. Dat kan op twee manieren; de snelle ‘koelkastversie’ Draai de deksel goed dicht en laat afkoelen. Zodra de pot koud is gaat het in de koelkast. Na 2-3 weken op smaak, na 4-6 weken perfect. De tomaatjes zijn dan drie tot zes maanden ongeopend houdbaar in de koelkast.

De tweede methode is het Inmaken in waterbad. De tomaatjes zijn dan ruim een jaar houdbaar op een koele donkere plek. Zet de gesloten pot in een grote pan met kokend water. Het water moet minimaal tot 3/4e van de pot komen. Breng het water aan de kook en laat 15 minuten zachtjes koken, vanaf het moment dat het water kookt. Laat de pot afkoelen in het water. Je hoort vaak “plop” als het vacuüm trekt. Zijn het water en de pot afgekoeld kan de pot op een donkere koele plaats bewaard worden. Wel even een sticker met de datum van inmaak op de pot plakken. De tomaatjes zijn op smaak na ongeveer twee tot zes weken. Na opening nog een een week of vier te bewaren in de koelkast.

Variatietips: Pittiger? Voeg een gedroogde chilipeper of ½ tl chilivlokken toe. Mediterraans? Extra ½ tl korianderzaad + een takje verse dille. 

Geniet van je huisgemaakte Roma mini tomaatjes! Ze zijn verslavend lekker en zien er prachtig uit in de voorraadkast. Veel succes en eet smakelijk! 

Simpele tomatensalade

Het is zomer. Dan is bij ons de salade-periode aangebroken. Bijvoorbeeld met deze simpele tomatensalade.

In veel salades gebruiken we mini Romatomaatjes. In sommige winkels zie je deze tomaatjes liggen als mini pruimto,aatjes of als pomodori. Hoewel de namen soms door elkaar gebruikt worden, verwijzen ze allemaal naar tomaten van het pruimtype, met een kenmerkende vorm en smaak.

De mini’s  hebben een bijzondere langwerpige vorm met als kenmerk stevig vruchtvlees en een heldere oranje tot dieprode kleur. De mini’s hebben een volle smaak en zijn superlekker voor in salades, maar ook om te grillen of bakken.

Ingrediënten: 20 mini Romatomaatjes, 1 grote ui, 1 grote bol soloknoflook, 3 el olijfolie, 4 el witte wijnazijn en ongeveer 20 blaadjes verse basilicum.

Aan de slag met simpele tomatensalade


Omdat het warm weer is beperken we ons in de handelingen. De bereiding van dit gerecht duurt precies één glas koele rosé of een glas retsina. De ui en knoflook worden gepeld en heel fijn gesnipperd. De tomaatjes worden in halfjes gesneden. De gesneden en gesnipperde ingrediënten in een ruime schaal en worden nauwkeurig door elkaar gemengd.

Dan volgen de olijfolie en de witte wijnazijn. Dit weer flink door elkaar scheppen. De verse blaadjes basilicum in stukjes knippen en verdelen over de salade. De schaal afgedekt voor een half uur in de koelkast om de smaken goed tot hun recht te laten komen. De salade is een fris bijgerecht, maar kan ook als hoofdgerecht dienen. Wij aten de simpele tomatensalade gecombineerd met in de pan gebraden Jodenhaas (Diamanthaas).

Simpele tomatensalade
Simpele tomatensalade

Frisse bietensalade met feta

Het is een warme benauwde dag. Op een warme dag, zoals deze is een bietensalade met feta en gekleurde bieten een uitstekende keuze! De zoete, aardse smaak van bieten – vooral als je een mix van rode, gele en chioggia-bieten gebruikt – brengt een fris en kleurrijk gerecht op tafel; Frisse bietensalade met feta.

Ingrediënten: 500 gr gekookte rode biet, 100 gr feta, 40 gr rucola, 2 el pijnboompitten, 1 el balsamico azijn, 2 tl honing, 30 ml olijfolie, 1 ui, 1 kneep citroensap (optioneel 1 friszure appel*)

Aan de slag met Frisse bietensalade met feta

Eerst maar eens de dressing in orde maken. Ik meng in een schaaltje de balsamico azijn met de honing, citroensap en olijfolie. De pijnboompitten op een laag vuur roosteren in de koekenpan.
De ui pellen en fijn snipperen. De rode biet (en appel*) in blokjes snijden en in een ruime schaal deponeren. De dressing over de bietjes gieten en goed mengen. Dan de feta in grove stukjes over het bietenmengsel kruimelen.

Als de pijnboompitten lichtbruin geroosterd zijn gaan deze in een schaaltje voor op tafel. Ieder kan dan naar smaak en behoefte de pijnboompitten op het bord toevoegen. Bij het serveren eerst wat rucola op het bord leggen en dan de frisse bietensalade met feta er op leggen.

Om een feestelijke bietensalade te maken kan je gekleurde (chioggia) bieten combineren met rode biet. De rauwe bieten moeten dan nog wel gekookt worden.

Met vakantie

Het was in die jaren dat het geen algemeen gebruik was dat gezinnen ieder jaar met vakantie gingen. Mijn vader had gevaarlijk werk en werd daardoor uitermate goed betaald. Naast het lichamelijk ongemak voor hem was het voor ons ouderlijk gezin mogelijk om jaarlijks met vakantie te gaan.

Meestal huurden we een huisje via het werk van mijn vader. Zo kwamen we regelmatig in Putten, Sint Maartenszee en zelfs een keer op Kamp Bakkum. De laatste was redelijk berucht om zijn houten huisjes met canvas dak. Tijdens regenachtige dagen niet geheel waterdicht.

Om met vakantie te gaan pakte mijn moeder de vakantiekist in. Alle kleren en andere benodigdheden gingen in de kist. De bode, een besteldienst, haalde de kist op en bracht deze naar de plaats van bestemming. Mijn moeder en de kinderen met de trein en bus er achteraan. Mij vader kwam dan op de fiets naar het vakantieadres, vaak zo’n 50 kilometer.

Aan de slag met linzensalade

Ingrediënten: driekwart komkommer, 20 cherrytomaatjes, 1 grote ui, 1 zakje veldsla, 1 blik linzen, 200 gr feta, 4 el olijfolie en 4 el witte wijnazijn, 2 snuffen Keltisch zeezout.

Het begint met het schillen van de komkommer. De komkommer wordt in kwart plakjes gesneden. De cherrytomaatjes worden -na gewassen te zijn- ook in ‘kwartjes’ gesneden. De ui wordt fijngesnipperd. Deze ingrediënten worden in een ruime schaal gemengd en door elkaar gehusseld. Nu wordt 4 el olijfolie, 4 el witte wijnazijn en een snuf zeezout over het geheel gesprenkeld en nogmaals goed gemengd.

De linzen gaan in een zeef en worden afgespoeld met koud water tot er geen schuim meer ontstaat. Daarna goed laten uitlekken. Eenmaal uitgelekt gaan de linzen in een andere grote schaal. Ook bij de linzen gaan 4 el olijfolie, 4 el witte wijnazijn en een snuf zeezout. Nu ook weer lekker mengen.

We gaan verder met de opbouw van de salade. Verdeel de veldsla in twee porties. Leg één portie veldsla als laagje op de linzen. Daarop de helft van het ui, tomaat, komkommermengsel. Dan weer een laagje van de tweede portie veldsla. Daar boven op komt de tweede laag van de uit, tomaat en komkommer. Verkruimel als laatste de feta over de salade en klaar is de linzensalade. Een ideale frisse salade voor warme en koele dagen.

error: Het is niet toegestaan deze tekst te kopiëren
Geverifieerd door ExactMetrics